Een mooi verslag van een ontroerde luisteraar… (feestconcert 29/5 Ranst)

Mannelijke bedenkingen bij een (h)eelijke namiddag vol “sense and sensibility”

“Wij kiezen geen thema, het gaat om ‘ons’, Freya-leden.”
Zo opent en illustreert het programmaboekje op elke bladzijde. Wij zijn zelf het thema, duidelijk!
In stalen stilte hingen onberoerd 30 gekleurde ballonnen achter een stel zwart geüniformeerde dames vol gespannen emotie. Die vrouwen wisten een sensitief liedjespakket met beknopt historisch Freya-overzicht keurig aan elkaar te breien en aan de man te brengen.
Emotie lag in alle liederen: enkel in groep durfden ze zo performant de hoofdtoon te zetten. Le bébé, het zangvogeltje, een regenboog, the sound of silence, een liefde die dwaalt in Noordelijke bossen, een zee met pareloesters, een vallende ster voor een wens, een vaarwel, soft voices die… Het was ‘all soft and gentle’.
En tussen de notenbalkjes: vrouwen over mannen. Het woord ‘kommuniekant’ moest er uit, en het kwam er uit, voorbereid door het eerste zangnummer (le bébé). De man mag vliegeren als ‘cerf-volant’, sneuvelen als ‘falling star’, fungeren als ‘last rose of summer’, de ‘little youthful man’ van Hans Helsen. En het liefst blijft hij 20 jaar jonger met een paradoxale toets van ‘jeugdig onbesuisd’ en toch ‘beheersbaarder voorspelbaar’.
Naar welke steekspelridder gooien ze hun zakdoekje met geborduurd wapenschild? Beleefden we ‘yesterday once more’ of ook ‘tommorrowland’? Rimpelrock was in elk geval vér weg!
Een laatste lied (bisnummer) voor alle schoonheid van de wereld werd (met knipoog) opgedragen aan de mannen. Omgekeerd zouden wij, mannen, dat uiteraard al vooraan in ons manneprogramma gepositioneerd hebben…
Freya is een vocaal ensemble als één ploeg met rising stars, plus stars die hoog aan het firmament blijven staan, met nog ferme uitstralingscapaciteit. Bravo en doe zo voort.
De verzorgde receptie had bij meer zon en beter weer buiten aan gezelligheid kunnen winnen. Maar daar kon de heilige Pancratius niet voor zorgen. De ballonnen zijn dan maar tussen de druppels hemelwaarts gevlogen.
Dank!

Roger